Merhaba.

Ben Suçlu. Ve gece aklıma düşenleri kimseyle paylaşamadıklarımı paylaşacağım. İlkiyle başlıyorum.

Eşimi çok seviyorum ve çocuklarımı bir kızım bir oğlum var bu üç kişi benim için çok kıymetli. Benim için bir gün benim de kendi anne babama hissettiğim duyguları hissedeceklerini de bilsem onlar benim ballarım. Eksikliğini göstermesin yaradan. Eşime ilk bakışta aşık oldum. Tutuldum. Tutulmak için sebeblerim vardı. Delici bakışları parlayan gözleri parlak ve süzülen saçları, gençliği, diriliği. Tabi ki bu saydıklarımdan bazıları bir süre sonra yok olacak elde kalan yaşadıklarınız ve elini tuttuğunda hissettiklerin yaşadıkların hayat boyu sım sıkı sarılışın. 

Özetle eşim benim için çok değerli. Gerçi şu aralar fazla güzel fazla fazla güzel. Çalışmaya başladığından beri benim dışında bulunduğum bir sosyal çevresi olduğundan beri kendimi kötü hissediyorum. Yanında olamamak beni çok hırpalıyor. Yanında olmama izin de vermiyor. Yıllarca sadece o varken ona böyle bağlı olsam da bu bağı hissettiremiyor ya da hissettirmeyi gerektirecek sebepler bilinç altım mı dersiniz yoksa direkt bilincin kendisimi dersiniz ne dersiniz bilemiyorum ama bu sebepleri hissetmiyordum. Her nedense benden uzak güldüğününü eğlendiğini ve beni yanında bunları yaparken istemediğini kabullenemiyorum. Çok da anadolu erkeği sayılmam. Masaya yumruğu da vuramıyorum. Onu kaybetmekten çok korkuyorum. Bu korkuyu ona da hissettirdim ki o da eskisi gibi davranmıyor. Biliyorum beni seviyor ama benim kendime ve ona olan güvensizliğimin ilişkimizi yavaş yavaş tükettiğini biliyorum. Şimdi bir aradayız ama bir zaman sonra hala bir arada kalırmıyız onu bilemiyorum. Tüm bunların yanında hayatımı yaşarken hiç hatırlamadığım sadece eskiden çok sıkça eşimin bana hatırlattığı, rüyalarıma ziyarete gelen bir de eski aşkım var. O da sadece eşim yanımda değilken ve rakım kadehimde bana bakarken şarkılarda geliyor aklıma. Bakabildiğim zaman profilini arayıp acaba ne yapıyor dediğim kadın. İki çocuğu var onun da bendeki gibi büyük kız küçük erkek. Şöyle bir bakıp kapatıyorum. Eşim görmesin diye arama geçmişinden silmeyi de ihmal etmiyorum. Hiç yokken bazen rüyama giriyor. Buluşuyoruz şehri geziyoruz evinde oturup sohbetler ediyoruz. sonra da ayrılıyoruz arayı çok açmayalım diyerek. Sonra uyanıyorum. Yanımda eşim. İçimde bir huzur ve üzüntü. Keşke kafamdan silinip çıksa. Hiç hatırlamasam. Şarkılar müsade etmiyor ve kokular... 

Gece uzun ama bu gecelik bu kadar yeter sanırım. Bu yazıyı okur da bir yerlerden tanıdık gelirse zorlamayın. Kimseyle paylaşmayın. Eşim okursa anlar. Yayılmasın. Duymasını istemem üzülür ve kuş olup gider. Yapmayın. Onu çok seviyorum. Geçmişimi silsinler. Ama onu benden almasınlar. Bazen araya kavgalar girince soğuyorum onsuz yapabilirmiyim diyorum. Eski sevgilimin bana dediği gibi ben seni sevmedim sen sadece bir alışkanlıksın demişti. Acaba diyorum eşim de alışkanlığım mı? Belki. Ama kendimi tanıyorum. Kimse beni yanlızlıkla tehtit edemez çünkü her koşulda yaşamayı sürdürürüm. Ama ben o hayatı değil eşimle olan hayallerimizin olduğu hayatı ve o hayallerin ufak bir kısmını gerçekleştirebildiğimiz bir hayatı yaşamak istiyorum. Bu hayatı değerli buluyorum. Kıymetli buluyorum. Yani taktir edersiniz bazı hayaller basit ama bir çok hayal ekonomik sıkıntıları yaşayanlara göre çok ulaşılmaz. On maaş kredi borcu olan biri için eşiyle çocuklarıyla mesela yurt dışına çıkmak gezmek biraz ulaşılmaz bir hayal oluyor. Kısmet. Yinede kabullenmedim hâlâ. Kabullendiğim şeyler de var tabi. Dedim ya kısmet. 

Yaradana inanıyorum. Bazı hayatlar bu dünyaya iz bırakırlar. Kabullendim ben onlardan biri değilim. Torunumun torunu ne büyük dedem varmış demeyecek mesela. Torunum ben ölünce ne kadar hatırlayacak ondan bile emin değilim. Çünkü ben de çok nadir hatırlıyorum dedelerimi nenelerimi. 

Her neyse ne diyoduk kabullendiğim şeyler de var dedik. Mesela artık yurt dışına gitme hayalim yavaş yavaş çürüyor. Yok olmadı ama bir sayfanın kenarlarından küller yayılmaya başladı. Alev alev yanmıyor ama yavaşca yok edecek bu hayali zaman. Gittikçe azalıyor ne de olsa. 

Ama dedim ya kabullenmedim hala eşimle çocuklarımla yaşamayı hayal ettiğim bir Paris gezisi bir Venedik gezisi, bir mısır gezisi bir prag bir roma gezisi. Kışın bir kayak merkezi meslea. 

Neyse ya.